മൗനം കനക്കുന്ന മുഖമാണു നീ, സ്നേഹ-
സ്വപ്നം തളിർക്കും കരളാണു നീ...
തീക്ഷ്ണദുഃഖം, പിണക്കം, പരാതിശ്രുതി,
വേണ്ടെനിക്കൊന്നുമെന്നേറ്റ രോഷം.
വീണ്ടുമെന്നുച്ചയ്ക്കു മുൻപേ, തിളയ്ക്കുന്ന
കാളും വിശപ്പിന്നു സ്വാദൊരുക്കം.
നല്ലിളം കാറ്റുകൾ പൂക്കുന്നൊരോർമ്മയിൽ
നീങ്ങുന്നു നോവിന്റെ തേൻനിലാവ്.
മൗനം തണുക്കും പുതപ്പാണു നീ, സ്നേഹ-
സൗഭാഗ്യ ഭദ്രക്കരുത്താണു നീ...
ഇടഞ്ഞും പിണഞ്ഞും പിരിഞ്ഞൊട്ടു മാറാതെ -
യാടുന്നൊരാഗ്നേയ രാഗഗീതം.
ജ്വലിക്കും മഹാദിവ്യ താരാട്ട്, വാഴ്വിന്റെ
സൂര്യോദയം, ശാന്തി, തീർത്ഥഗംഗ.
ബ്രഹ്മാണ്ഡപുണ്യം തെഴുക്കുന്നു, കാവലാ-
യാമയം തീണ്ടാതെ പത്തുദിക്കും.
മൗനം മണക്കുന്ന പൂവാണു നീ, സ്നേഹ-
വാത്സല്യ വർണ്ണത്തുടിപ്പാണു നീ...
എന്മക്കളേട്ടനെന്നോരോ വ്രതങ്ങളായ്
ജന്മം പകുക്കും മഹേശതാര,
ചിരിതൂകി നില്ക്കുന്ന ജ്ഞാനദാനപ്രഭ,
പ്രണയാർദ്ര പുഷ്ക്കലം ഞാറ്റുവേല,
വഴിവെട്ട, മേതിരുൾക്കാട്ടിലും കൈത്താങ്ങ്,
മിഴികൾ, നീ,യെന്നുമെൻ നല്ലപാതി.
--- രജി ചന്ദ്രശേഖര്
