Skip to main content

പലവുരു ഞാനതു മനസ്സിലോർത്തെങ്കിലും...






പലവുരു ഞാനതു മനസ്സിലോർത്തെങ്കിലും
ഇതുവരെയാരോടും പറഞ്ഞതില്ല

ഇനിയും പറയുവാൻ വൈകിയെന്നാകിലോ
പിന്നെ പറഞ്ഞതിൽ കാര്യമില്ല

പറയുവാൻ തുനിയുമ്പോൾ ഓർമ്മയിൽ വരുന്നത്
പലനിറമാർന്നുള്ള വദനങ്ങളും

ഓർമ്മവരുന്നാ മുഖങ്ങളെ ഓർക്കുമ്പോൾ
പേടിയോ, നാണമോ, പുച്ഛമോ അറിയില്ല

പേടിതോന്നുന്നോരാ മുഖങ്ങളെന്നെന്നും
ഞാനാരാധിച്ചീടുന്നവയായിരുന്നു

ഗുരുവോ, പിതാവോ, ദൈവമോ ആയിടാം
പേടിപ്പെടുത്തുന്ന ആ മുഖങ്ങൾ

കൂടെക്കളിച്ചവർ അറിയുന്ന നേരത്ത്
നാണവും എന്നിൽ പ്രതിഫലിക്കാം

നല്ലതാണെങ്കിലും, ചീത്തയാണെങ്കിലും
കളിയാക്കലാണവരുടെ അംഗീകാരം

പുച്ഛത്തെയോർക്കുമ്പോളാണല്ലോ കഷ്ടം
എന്നിലും ദേഷ്യം ജ്വലിച്ചിടുന്നു

കാലാകാലങ്ങളായ് കൊണ്ടുനടന്നത്
തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ച ദേഷ്യമാവാം

തട്ടിയുടച്ചു വാർക്കുന്ന ഈ സംസ്കാരം
ആരുപകർന്നു കൊടുത്തതാവോ

നൂഡിൽസും വന്നു വെയ്റ്റ് ലെസ്സും വന്നു
വകതിരിവെന്നതു പോയിടുമ്പോൾ

ആശയ്ക്കനുസൃതം ആശയങ്ങൾ മാറി
മാറ്റത്തിൻ തീഷ്ണമാം കാലക്കെടുതിയിൽ

തീപ്പൊരിത്തുമ്പിനാൽ അണയുന്ന പാറ്റപോ-
ലാവുന്നു മാറ്റത്തിൻ ഉച്ചസ്വരങ്ങളും

ഇനിയും പറയുവാനറച്ചു നിന്നെങ്കിലോ
നഷ്ടപ്പെടുന്നതീ ദൈവഭൂമി

ആവില്ല കഴിയില്ല നഷ്ടപ്പെടുത്തുവാൻ
ഞാനാരാധിക്കുന്നയീ സംസ്കൃതിയെ

വാശിവൈരാഗ്യങ്ങൾ വ്യവഹാര കൂടുകളിൽ
പച്ചയാം ജീവിതം നിശ്ചലം വഴിവക്കിൽ

പ്രതികാര ശബ്ദങ്ങൾ മാറ്റൊലികൊള്ളിക്കും
തൂവെള്ള കടലാസിൽ അലയടിക്കും

അലയടിക്കുന്ന ആ ശബ്ദങ്ങളൊന്നിച്ചു
ഭേദിക്കും മനസ്സിന്റെ ചിത്രത്താഴ്‌

മാറ്റത്തിനായി ഓടി ക്കിതച്ചവർ
ഭാരത സംസ്കൃതി തേടിയെത്തും



---000---

Popular posts from this blog

Sidheek Subair :: പൂട്ടിരിപ്പിൽ

പൂട്ടിരിപ്പിൽ   സിദ്ദീഖ് സുബൈർ തേങ്ങൽപ്പുതപ്പിന്നകത്തളത്തിൽ താങ്ങും നരകക്കുട്ടിലാണുകാലം നാട്ടിനെ വീട്ടിനകത്തുകെട്ടി- പൂട്ടിട്ട രോഗം തളച്ചതല്ല... ശബ്ദമായി മകളുടെ നോട്ടമെത്തി, അബ്‌ദങ്ങൾ ഓർമയിൽ തൊട്ടുണർത്തി, ജീവിത വേഗത്തിരക്കൊഴുപ്പിൽ താണുമുലഞ്ഞും വലഞ്ഞു ബന്ധം... സങ്കടം തിങ്ങിക്കുമിഞ്ഞ കണ്ണിൽ, പങ്കിടാനാവാതെ ചോർന്നു വിണ്ണും, അഹസ്സന്തിരാവുകൾ വീർപ്പുമുട്ടി, അഹംവെന്ത നോവിന്‍റെ വീണമീട്ടി... ചോന്ന തുടിപ്പും കവർന്നെടുത്തെൻ, സൂര്യൻ ഇരുണ്ടു വരണ്ടു പോകെ, ആണ്ടുകൾ എത്രയോ മുന്നേ ഞങ്ങൾ, ആണ്ടുപോയേകാന്ത പൂട്ടിരിപ്പിൽ... (പൂട്ടിരിപ്പ്_ലോക്ഡൗൺ) --- Sidheekh Subair

Aiswarya S Dev :: ഞെട്ടലകലാതെ

മർത്യജന്മമൊന്ന് വീക്ഷിച്ചറിയണ- മെന്നാശിച്ചീശൻ ഭൂവിലെത്തി.! കോവിലിൽ ആയിരങ്ങൾ തൻ അനുഗ്രഹത്തിനായി കാത്തിരിപ്പു- ണ്ടെന്നറിഞ്ഞാനന്ദിച്ചു.. തിരിഞ്ഞു നോക്കവേ.. കോവിലിനങ്കണത്തിലിന്നൊന്നു- മറിയാതൊരു പിഞ്ചുബാല്യം കൈകൾ നീട്ടിടുന്നു.. യാചിച്ചുകൊണ്ട്.. നിലത്തുവീഴുന്ന ചില്ലറത്തുട്ടുകളിലൊക്കെയും രണ്ടും, മൂന്നും..! പടികയറിയകത്തുകയറുന്നവ- രൊക്കെയും ശിലയാൽ തീർത്ത- യെൻ മുന്‍പിലർപ്പിക്കുന്നു ആയിരങ്ങൾ..!! ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞീശൻ നടന്നകലവേ കണ്ടു, പിന്നെയും പിന്നെയും  ഞെട്ടിക്കുന്ന നോവുകൾ..! പെണ്‍കിടാങ്ങള്‍ തൻ കൂരയ്ക്ക- കത്തു നിന്ന്‌ കേൾക്കുന്നു  നിശബ്ദ തേങ്ങലുകൾ.. വാതിലില്ലാതെ ചുമരില്ലാതെ തുണികളാൽ മറയ്ക്കപ്പെട്ട കൂരയ്ക്കുള്ളിൽ നാഴികകൾ ഭയത്തോടെണ്ണുന്ന  അനവധിപേരെ കണ്ടീശൻ കണ്ണടച്ചു... അകലെയുള്ള കോവിലിൽ  നാഴികക്ക് നാൽപ്പതുവട്ടമവർ ഉറപ്പു വരുത്തുന്നു..  'സുരക്ഷിതമല്ലയോന്ന്' ഒരമ്മതൻ പേറ്റുനോവ്  കേട്ടീശൻ അവൾക്കരികിലെത്തി.. ഒരു കുഞ്ഞു പെണ്കിടാവ്  അവൾക്കരികിൽ  മിഴി തുറന്ന് കിടപ്പതുണ്ട്... പുറത്തേക്കെത്തി നോക്കിയപ്പോ- ളതാ പെണ്‍കുഞ്ഞെന്നറിഞ്ഞച്ഛൻ വിലപിച്ചു മൊഴിയുന്നു.. "ഈ സ്വത്തെല്ലാം ...

നെടുവിളിയൻപക്ഷി :: വിനയൻ

അഗസ്ത്യന്റെ മടിത്തട്ടിൽ പകൽപ്പൂരക്കണിപ്പന്തൽ. അലങ്കാരച്ചെരുവിൽ ചെ- മ്പനീർപ്പൂവിൻ ചമത്കാരം. "പുലർകാലേ പുറപ്പെട്ടാൽ മലതാണ്ടിത്തിരിച്ചെത്താം. വരികെന്റെയനുജാ,യീ മലങ്കാടിന്നകം പുക്കാം." മലന്തേനും പനന്നൊങ്കും കഴിയ്ക്കാനാ മലമേട്ടിൽ ഇരുവരും കരംകോർത്തു ചുണയോടെ പുറപ്പെട്ടു. മുളമുള്ളുമെരികല്ലും ചവിട്ടൊപ്പം നടക്കുന്നു. കനൽ കോരിക്കുടിച്ചഗ്നി- പ്പദം ചന്തംവിതയ്ക്കുന്നു. മുകിൽതാഴെ,ക്കുളിർ വാനം മിഴിക്കോണിൽ തുടിക്കുന്നു. ചരൽപ്പൂക്കൾ കടുംവർണ്ണം വിരിച്ചെങ്ങും ചിരിക്കുന്നു. ചിതൽപ്പറ്റം ദ്രുതംകാട്ടി ശവക്കോലം തുരക്കുന്നു. മുടിക്കെട്ടിൽ ജഡച്ചുറ്റിൽ ശിവശൈലം കനക്കുന്നു. ഇരുത്തംവന്നലയ്ക്കുന്ന കൊലച്ചീവീടൊളിക്കുന്നു. കരിക്കാലൻ കൊലകൊമ്പൻ കരിച്ചൂരു ചുരത്തുന്നു. കുളയട്ടനിലം പറ്റി രുചികൊണ്ടു പുളയ്ക്കുന്നു. കൊതിനാവായ് നനവാർന്നു ചുടുചോര കുടിക്കുന്നു. 'ആദിച്ചൻ' മലദൈവം ചോക്കുന്നു, തുടുക്കുന്നു. കാട്ടാറിൻ ചിലമ്പൊച്ച മദം പൊട്ടിപ്പരക്കുന്നു. മലങ്കോഴിപ്പറ്റമെന്തോ തിരക്കിട്ടു തെരയുന്നു. മലയണ്ണാർക്കണ്ണനംബര കനിയായിക്കുലയ്ക്കുന്നു. ചൊക്കനർക്കപ്പഴം തിന്നാൻ മരംച...