Skip to main content

Anandakuttan :: കഥ :: പുനർജനി... (നയന താര)


ജഗജീവൻ പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം അപകടത്തിൽ മരിച്ചു.!!!
നാട്ടാർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവൻ , എല്ലാവർക്കും ഉപകാരിയായ ചെറുപ്പക്കാരൻ...

ദൈവനിശ്ചയം പോലെ !!--
'ഞാൻ മരിച്ചാൽ എന്റെ അവയവങ്ങൾ ദാനം ചെയ്യുന്നതിന് എനിക്ക് പരിപൂർണ സമ്മതമാണ്' എന്ന സമ്മതപത്രം എഴുതിക്കൊടുത്തിട്ട് ഒരു മാസമേ ആയുള്ളു....

'മസ്തിഷ് മരണം' --- ഡോക്ടമാർ സ്ഥിരീകരിച്ചു.

വിതുമ്പുന്ന അച്ഛനും തേങ്ങിക്കരയുന്ന അമ്മയും -- അവരുടെ സമ്മതത്തോടെ വിദഗ്ദ്ധ ഡോക്ടർമാർ അവയവങ്ങൾ ശേഖരിച്ചു..

കണ്ണുകൾ ,
ഹൃദയം ,
ശ്വാസകോശങ്ങൾ ,
കരൾ,
വൃക്കകൾ,
പാൻക്രിയാസ് ,
മജ്ജ , .........

അവന്റെ ആത്മാവ് മുകളിൽ നിന്ന് ഇതെല്ലാം കാണുന്നുണ്ടാവും...

ആശുപത്രി അധികൃതർ അവന്റെ കണ്ണുകൾ , ജൻമനാ അന്ധയായ , ഒരു പാവം പെൺകുട്ടിക്ക് നൽകി.

അവളുടെ പേര് 'നയന'...

നയനക്ക് കാഴ്ച കിട്ടി, അവന്റെ 'കാഴ്ച!!

ശബ്ദവും സ്പർശവും കൊണ്ടു മാത്രം തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്ന അമ്മയേയും അച്ഛനേയും കണ്ട് അവൾ കെട്ടിപിടിച്ചു.

അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്ന് സന്തോഷാശ്രുക്കൾ പൊഴിഞ്ഞു...

കുറച്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് അവൾ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി.

വീടും പരിസരവും പ്രകൃതിയും കണ്ട് അവൾ
അത്ഭുതപ്പെട്ടു.!!

മണം കൊണ്ടവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്ന പൂക്കളുടെ ഭംഗി കണ്ടവൾ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു.!!

സ്കൂളിൽ കൂട്ടുകാരെ കണ്ടവൾ ആഹ്ലാദിച്ചു --- അതൊക്കെ കണ്ട് അവന്റെ ആത്മാവ് സംതൃപ്തി അടയുന്നുണ്ടാവും...

തനിക്ക് കണ്ണുകൾ സമ്മാനിച്ച 'ദൈവത്തെ' കാണാൻ നയനക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത ആഗ്രഹം തോന്നി.

ദൈവം, അവനെ കാണാൻ അവൾക്കൊരു 'ഉൾക്കണ്ണ് 'കൊടുക്കട്ടേ....

അവന്റെ അവയവങ്ങൾ എട്ടു പേർക്ക് പുതുജീവൻ നൽകി.
അവർ അവനെ എന്നും ഓർമ്മിക്കും. ..

അവന്റെ ആത്മാവ് സ്വർഗ്ഗത്തിലിരുന്ന് അതു കണ്ട് സായുജ്യമടയട്ടേ...
അവന്റെ ജന്മം 'സുകൃതം ' ചെയ്ത ജൻമം. !!

Comments

Popular posts from this blog

Sidheek Subair :: പൂട്ടിരിപ്പിൽ

പൂട്ടിരിപ്പിൽ   സിദ്ദീഖ് സുബൈർ തേങ്ങൽപ്പുതപ്പിന്നകത്തളത്തിൽ താങ്ങും നരകക്കുട്ടിലാണുകാലം നാട്ടിനെ വീട്ടിനകത്തുകെട്ടി- പൂട്ടിട്ട രോഗം തളച്ചതല്ല... ശബ്ദമായി മകളുടെ നോട്ടമെത്തി, അബ്‌ദങ്ങൾ ഓർമയിൽ തൊട്ടുണർത്തി, ജീവിത വേഗത്തിരക്കൊഴുപ്പിൽ താണുമുലഞ്ഞും വലഞ്ഞു ബന്ധം... സങ്കടം തിങ്ങിക്കുമിഞ്ഞ കണ്ണിൽ, പങ്കിടാനാവാതെ ചോർന്നു വിണ്ണും, അഹസ്സന്തിരാവുകൾ വീർപ്പുമുട്ടി, അഹംവെന്ത നോവിന്‍റെ വീണമീട്ടി... ചോന്ന തുടിപ്പും കവർന്നെടുത്തെൻ, സൂര്യൻ ഇരുണ്ടു വരണ്ടു പോകെ, ആണ്ടുകൾ എത്രയോ മുന്നേ ഞങ്ങൾ, ആണ്ടുപോയേകാന്ത പൂട്ടിരിപ്പിൽ... (പൂട്ടിരിപ്പ്_ലോക്ഡൗൺ) --- Sidheekh Subair

Aiswarya S Dev :: ഞെട്ടലകലാതെ

മർത്യജന്മമൊന്ന് വീക്ഷിച്ചറിയണ- മെന്നാശിച്ചീശൻ ഭൂവിലെത്തി.! കോവിലിൽ ആയിരങ്ങൾ തൻ അനുഗ്രഹത്തിനായി കാത്തിരിപ്പു- ണ്ടെന്നറിഞ്ഞാനന്ദിച്ചു.. തിരിഞ്ഞു നോക്കവേ.. കോവിലിനങ്കണത്തിലിന്നൊന്നു- മറിയാതൊരു പിഞ്ചുബാല്യം കൈകൾ നീട്ടിടുന്നു.. യാചിച്ചുകൊണ്ട്.. നിലത്തുവീഴുന്ന ചില്ലറത്തുട്ടുകളിലൊക്കെയും രണ്ടും, മൂന്നും..! പടികയറിയകത്തുകയറുന്നവ- രൊക്കെയും ശിലയാൽ തീർത്ത- യെൻ മുന്‍പിലർപ്പിക്കുന്നു ആയിരങ്ങൾ..!! ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞീശൻ നടന്നകലവേ കണ്ടു, പിന്നെയും പിന്നെയും  ഞെട്ടിക്കുന്ന നോവുകൾ..! പെണ്‍കിടാങ്ങള്‍ തൻ കൂരയ്ക്ക- കത്തു നിന്ന്‌ കേൾക്കുന്നു  നിശബ്ദ തേങ്ങലുകൾ.. വാതിലില്ലാതെ ചുമരില്ലാതെ തുണികളാൽ മറയ്ക്കപ്പെട്ട കൂരയ്ക്കുള്ളിൽ നാഴികകൾ ഭയത്തോടെണ്ണുന്ന  അനവധിപേരെ കണ്ടീശൻ കണ്ണടച്ചു... അകലെയുള്ള കോവിലിൽ  നാഴികക്ക് നാൽപ്പതുവട്ടമവർ ഉറപ്പു വരുത്തുന്നു..  'സുരക്ഷിതമല്ലയോന്ന്' ഒരമ്മതൻ പേറ്റുനോവ്  കേട്ടീശൻ അവൾക്കരികിലെത്തി.. ഒരു കുഞ്ഞു പെണ്കിടാവ്  അവൾക്കരികിൽ  മിഴി തുറന്ന് കിടപ്പതുണ്ട്... പുറത്തേക്കെത്തി നോക്കിയപ്പോ- ളതാ പെണ്‍കുഞ്ഞെന്നറിഞ്ഞച്ഛൻ വിലപിച്ചു മൊഴിയുന്നു.. "ഈ സ്വത്തെല്ലാം ...

നെടുവിളിയൻപക്ഷി :: വിനയൻ

അഗസ്ത്യന്റെ മടിത്തട്ടിൽ പകൽപ്പൂരക്കണിപ്പന്തൽ. അലങ്കാരച്ചെരുവിൽ ചെ- മ്പനീർപ്പൂവിൻ ചമത്കാരം. "പുലർകാലേ പുറപ്പെട്ടാൽ മലതാണ്ടിത്തിരിച്ചെത്താം. വരികെന്റെയനുജാ,യീ മലങ്കാടിന്നകം പുക്കാം." മലന്തേനും പനന്നൊങ്കും കഴിയ്ക്കാനാ മലമേട്ടിൽ ഇരുവരും കരംകോർത്തു ചുണയോടെ പുറപ്പെട്ടു. മുളമുള്ളുമെരികല്ലും ചവിട്ടൊപ്പം നടക്കുന്നു. കനൽ കോരിക്കുടിച്ചഗ്നി- പ്പദം ചന്തംവിതയ്ക്കുന്നു. മുകിൽതാഴെ,ക്കുളിർ വാനം മിഴിക്കോണിൽ തുടിക്കുന്നു. ചരൽപ്പൂക്കൾ കടുംവർണ്ണം വിരിച്ചെങ്ങും ചിരിക്കുന്നു. ചിതൽപ്പറ്റം ദ്രുതംകാട്ടി ശവക്കോലം തുരക്കുന്നു. മുടിക്കെട്ടിൽ ജഡച്ചുറ്റിൽ ശിവശൈലം കനക്കുന്നു. ഇരുത്തംവന്നലയ്ക്കുന്ന കൊലച്ചീവീടൊളിക്കുന്നു. കരിക്കാലൻ കൊലകൊമ്പൻ കരിച്ചൂരു ചുരത്തുന്നു. കുളയട്ടനിലം പറ്റി രുചികൊണ്ടു പുളയ്ക്കുന്നു. കൊതിനാവായ് നനവാർന്നു ചുടുചോര കുടിക്കുന്നു. 'ആദിച്ചൻ' മലദൈവം ചോക്കുന്നു, തുടുക്കുന്നു. കാട്ടാറിൻ ചിലമ്പൊച്ച മദം പൊട്ടിപ്പരക്കുന്നു. മലങ്കോഴിപ്പറ്റമെന്തോ തിരക്കിട്ടു തെരയുന്നു. മലയണ്ണാർക്കണ്ണനംബര കനിയായിക്കുലയ്ക്കുന്നു. ചൊക്കനർക്കപ്പഴം തിന്നാൻ മരംച...